حلقه الماس هاگ‌بک متعلق به قرن شانزدهم در لندن به حراج گذاشته می‌شود

به گزارش سایت طلا گلد نیوز؛لندن،مردی با دستگاه فلزیاب، یک حلقه نگین‌دار با الماس در بریتانیا کشف کرده که قدمت آن به اواخر قرن شانزدهم تا اوایل قرن هفدهم می‌رسد و به‌زودی در حراجی نونانز لندن به فروش خواهد رسید. این حلقه که به‌نام منطقه‌ای که در آن کشف شده، «حلقه الماس اوشام» نام گرفته، در حراجی «جواهرات، نقره و اشیای قیمتی» نونانز که برای ۲۳ و ۲۴ ژوئن برنامه‌ریزی شده، ممکن است به قیمت ۱۵ تا ۲۰ هزار پوند (۲۰ تا ۲۷ هزار دلار) فروخته شود. این حلقه حدود دو سال پیش توسط استوارت جونز، ۴۲ ساله، اهل سولی‌هال انگلستان پیدا شد. به گفته نونانز، جونز چند سالی است که با فلزیاب کار می‌کند و از کشف گنجینه‌های شگفت‌انگیز دیگران در جامعه فلزیاب‌ها الهام گرفته است.

از جمله این کشف‌ها می‌توان به یک حلقه ۳۰۰ ساله متعلق به قاضی دادگاه جادوگران، یک حلقه مهر طلایی متعلق به قرن هفدهم، یک حلقه یادبود مرگ از قرن هجدهم، و یک حلقه نگین ملخ‌شکل از قرن شانزدهم اشاره کرد. در آبان ۲۰۲۴، جونز محلی را در روستای ورمینگتون در نزدیکی اوشام، گلاسترشر بررسی می‌کرد. نزدیک پایان روز بود که حلقه الماس را پیدا کرد. جونز گفت: «وقتی حلقه را بیرون آوردم، سرشار از شادی شدم. از خوشحالی در آسمان بودم. همه اطرافیانم به من تبریک می‌گفتند و در حالی که حلقه در دستم بود، از من عکس می‌گرفتند».

استوارت جونز این حلقه را «کشفی بی‌نظیر در طول عمرش» خواند. به گفته نونانز، هنگام پیدا کردن حلقه، دو الماس آن جا نبوده، اما او توانسته آن‌ها را از خاک بیرون بیاورد.

این حلقه دارای یک نگین به‌شکل گل است که هشت الماس «پشت‌قوسی» (هوگ‌بک) یک الماس گل‌رزِ مرکزی را احاطه کرده‌اند.

لورا اسمیت، متخصص جواهرات در نونانز، توضیح داد: «برش هوگ‌بک شکل اولیه‌ای از تراش الماس است، به دوران طفولیت فستینگ الماس برمی‌گردد. این برش از کنار یک بلور الماس گرفته می‌شد تا الماسی مستطیل‌شکل تولید کند، گاهی شیاردار و گاهی، مانند این مورد، با یک سطح صیقلی در بالا». این الماس‌ها سفیدند اما نسبت به الماس‌های مدرنِ فست‌خورده، ظاهری کمی مایل به خاکستری دارند؛ دلیلش نحوه تراش آن‌هاست، زیرا در قرن ۱۶ تا ۱۷ تمرکز بر بازتاب بیرونی بود نه بازتاب درونی.» طبق گفته انجمن بین‌المللی جواهرسازان عتیقه، تراش هوگ‌بک پیش‌درآمد تراش باگت است. شکل مشابهی دارد، اما قسمت بالای هوگ‌بک گرد است، نه صاف. حلقه خوشه‌ای در آن زمان بسیار مُد روز بوده است. اسمیت گفت: «سلیقه باروک در اوایل قرن ۱۷ به حلقه‌های بزرگ نیاز داشت تا از فاصله دور تأثیرگذار باشند. مد در حلقه‌های الماس از تک‌نگین به سمت گروه‌هایی از سنگ‌های کوچک در الگوهای تزئینی مانند گل‌رز، بنفشه، صلیب و زنبق تغییر کرد».زیرِ نگین با لعاب فیروزه‌ای و سفید به طرح گل تزئین شده است. دو طرف حلقه با سرگل‌های چهارپر تزیین شده و روی دسته آن نقوش اسکرول و شاخ و برگ حکاکی شده است. به گفته اسمیت، طلای این حلقه ۱۹.۲ عیار است که دقیقاً همان استاندارد طلای تعیین‌شده توسط شاه ادوارد یکم در سال ۱۳۰۰ میلادی است. در آن زمان، زرگرها حق کار با طلای کمتر از استاندارد «تاچ آو پاریس» (۸۰ درصد طلای خالص یا ۱۹.۲ عیار) را نداشتند.

فرانسیس نوبل، رئیس بخش جواهرات نونانز، گفت: «نمی‌توانیم از مالک قبلی آن مطمئن باشیم، اما با توجه به اینکه حلقه‌ای بسیار ظریف و ارزشمند است، احتمالاً متعلق به کسی با ثروت و جایگاه قابل‌توجه، حتی احتمالاً در سطح سلطنتی بوده است.» او اشاره کرد که منطقه‌ای که جونز حلقه را در آن پیدا کرده، کمتر از هشت کیلومتری دو عمارت مهم متعلق به قرن شانزدهم قرار دارد. عمارت اسنوشیل را شاه هنری هشتم زمانی که در سال ۱۵۴۳ با کاترین پار، ششمین و آخرین همسرش، ازدواج کرد به او بخشید. بعداً این عمارت به فرانسیس بولسترود، عضو پارلمان، واگذار شد و سپس در سال ۱۵۶۱ توسط هنری ویلوبی خریداری شد. در غرب محل کشف حلقه، عمارت ویکهامفورد قرار دارد که در اصل متعلق به دیر اوشام بود. به گفته نونانز، این عمارت در دوران انحلال صومعه‌ها مصادره شد. ملکه الیزابت یکم در سال ۱۵۶۲ آن را به توماس تروکمورتون، عضو پارلمان، بخشید. در سال ۱۵۹۴، سر ساموئل سندیس، عضو پارلمان و پسر اسقف اعظم یورک، عمارت ویکهامفورد را خرید. سندیس با مرسی کالپپر، دختر توماس کالپپر، ازدواج کرد. توماس کالپپر دوست هنری هشتم بود تا اینکه به اتهام تلاش برای اغوای کاترین هاوارد، همسر پنجم شاه، اعدام شد. وقتی جونز این حلقه را در نزدیکی این مکان‌های تاریخی پیدا کرد، یکی از الماس‌ها در دستش افتاد و یک الماس دیگر هم جا نداشت. به پیشنهاد یکی از مدیران باشگاه فلزیاب، خاک اطراف محل پیدا شدن حلقه را جمع کرد به امید یافتن الماس گم‌شده. جونز که تجربه‌ای در طلایابی با لاوک داشت، موفق شد آن سنگ را پیدا کند. به گفته اسمیت، این حلقه با تمام الماس‌هایش فروخته می‌شود، اما دو الماس در جای خود شل هستند و حلقه به همان صورت فعلی فروخته می‌شود و هرگونه مدرن‌سازی یا تعمیر به تشخیص خریدار واگذار می‌شود. جونز گفت: «بدون هیچ تردیدی، این حلقه بهترین چیزی است که تا به حال پیدا کرده‌ام. آن را "کشفی بی‌نظیر در طول عمرم" می‌نامم. مثل بسیاری از فلزیاب‌ها، همیشه آرزوی یافتن چیزی واقعاً خاص را داشتم، اما هرگز تصور نمی‌کردم چیزی به این مهمی کشف کنم».

درآمد حاصل از فروش این حلقه که وضعیت گنج برای آن رد شده است، بین جونز و مالک زمین تقسیم خواهد شد. قانون بریتانیا افراد را ملزم می‌کند هر شیء بالقوه گنج‌گونه‌ای را که پیدا می‌کنند به مقامات گزارش دهند تا موزه‌ها پیش از اینکه یابنده تصمیم بگیرد آن را نگه دارد یا بفروشد، فرصت خرید داشته باشند. اسمیت گفت: «کشفیات فلزیاب همیشه وقتی به حراج می‌رسند توجه زیادی را جلب می‌کنند و در این حراجی، ۱۴ جواهر کشف‌شده با فلزیاب را داریم». یکی دیگر از یافته‌های فلزیاب در این حراج، یک حلقه یادبود طلایی متعلق به اواخر قرن هفدهم برای دکتر ریچارد بازبی است که در سال ۲۰۲۴ نزدیک کت‌فورث در لنکاشیر پیدا شد. این حلقه دارای جزئیات گل‌نگاری حکاکی‌شده و نقوش جمجمه یادبود مرگ در جلو، با آثاری از لعاب سیاه است.

داخل حلقه عبارت "Ri Busby STP ob 5 Ap 95 aet 89" حک شده و علامت دوضربه‌ای سازنده با حرف "G" درون یک مهر سپری دیده می‌شود. به گفته نونانز، بازبی که به مدت ۵۵ سال مدیر مدرسه وست‌مینستر بود، در وصیت‌نامه خود پولی را برای دوستانش اختصاص داد تا حلقه‌های یادبود بخرند، که این کار در آن زمان رایج بود. طبق سوابق بایگانی وست‌مینستر، ۹۰ حلقه گل‌برگی خریداری شد که ۲۰ تای آنها نقش جمجمه داشتند.

National jeweler